Եղևնին Համո Սահյան Անտառից եկած կանաչ եղևնին,Հիշում է կանաչ իր ընկերներին,Արահետներն է հիշում ձյունի տակ,Հիշում է բացատն ու բուքն սպիտակ:Երկինքն է հիշում իր գլխի վերև,Եվ իր մայր անտառն ասեղնատերև,Հովերն է հիշում նա գարնանային,Որ իրեն այնպես օրորում էին: